Dlaczego nie ustawiać krzeseł w kółku lub w podkowę?

Krąg i podkowa świetnie się nadają do metod pracy, w których chodzi o podkreślenie równości uczestników. Krąg kojarzy się z grupą terapeutyczną (zresztą stąd wziął się na szkoleniach), albo ze zbiórką harcerską, a więc ze wspólnotą i szczerością. Podkowa kojarzy się… nie wiem, z czym; pewnie chodziło o połączenie równości z łatwym notowaniem.
Doskonałe do dyskusji, ale

gorsze do przekazywania wiedzy. Zamiast na prowadzącego patrzysz na osobę siedzącą naprzeciwko. Żeby patrzeć na prowadzącego większość uczestników musi mieć przekręconą głowę. W dodatku krąg i podkowa to najmniej efektywne sposoby wykorzystania miejsca w sali szkoleniowej (zmieści się najmniej osób na metr kwadratowy podłogi).

Ciekawostka – jest ustawienie jeszcze gorsze od podkowy: długi stół (lub stoły) ustawione prostopadle do miejsca, z którego mówi prowadzący.

Co w takim razie zamiast podkowy lub kręgu? Oto trzy propozycje, przydatne w różnych sytuacjach.

Ustawienie kinowe. Uczestnicy siedzą na krzesłach ustawionych rzędami, bez stolików, wszyscy zwróceni w stronę prowadzącego.

Modyfikacje: rzędy mogą mieć kształt lekkich łuków. Nadal jednak uczestnicy powinni być zwróceni w stronę prowadzącego bez przekręcania głowy (jak dzieje się to w przypadku podkowy). Jeśli uczestników jest dużo, miejsca mogą być podzielone na dwie lub więcej kolumn rozdzielonych „przejściami przeciwpożarowymi”. Dzięki nim uczestnicy mogą łatwiej zająć miejsca, a prowadzący może wejść między nich.

Zalety: najbardziej ekonomiczne wykorzystanie miejsca, łatwe przestawienie krzeseł do pracy w małych grupach (i powrót do rzędów), nic nie odwraca uwagi uczestników.

Wady: notowanie na kolanie.

Ustawienie szkolne. Uczestnicy siedzą przy stolikach (ławkach) ustawionych rzędami, wszyscy zwróceni w stronę prowadzącego.

Zalety: dość ekonomiczne wykorzystanie miejsca, zwrócenie w stronę prowadzącego, łatwość notowania, skojarzenie ze szkołą.

Wady: skojarzenie ze szkołą (!), pokusa otwarcia laptopa i zajęcia się czymś innym, trudność w przejściu do pracy w małych grupach.

Ustawienie bankietowe. Uczestnicy zgrupowani w mniejszych grupach siedzących przy osobnych stolikach (najczęściej okrągłych). Spotykane na dużych kongresach, konferencjach, wydarzeniach firmowych itp. gdzie wystąpienie mówcy jest tylko jednym z punktów programu, a chodzi o integrowanie się uczestników.

Modyfikacja: prowadzący jest w środku, otoczony stolikami. Ze względu na widownię 360 stopni to już wyższa szkoła prezentowania.

Zalety: skojarzenie z bankietem (a więc wydarzeniem dość luźnym, luźniejszym od wykładu), możliwość interakcji w mniejszych grupach.

Wady: prowadzący nie jest w centrum uwagi, część uczestników musi się odwrócić do tyłu żeby go zobaczyć.
Ustawienie bankietowe nadaje się raczej do okolicznościowych przemówień, bo przy szkoleniach ma więcej wad, niż podkowa i krąg.

Po przeczytaniu tego tekstu znasz trochę więcej możliwości aranżacji sali. Którą wybierzesz?